Deel 1: DTC-codes: Begrip, Diagnose en Oplossingen

Diagnostische foutcodes (DTC's) worden gebruikt om problemen in de gecomputeriseerde systemen van een voertuig te lokaliseren. In deze gids behandelen we alles van het detecteren van DTC's tot het vinden van effectieve oplossingen voor deze problemen, zodat u maximale bedrijfstijd voor uw voertuigen kunt waarborgen en alles soepel kunt laten verlopen.

DTC-codes Begrijpen

DTC's zijn een cruciaal onderdeel van het waarborgen van veilige werking van uw voertuig. Wanneer een DTC wordt geactiveerd, verschijnt er een waarschuwingslampje op uw dashboard. Hoewel het doorgaans een monteur of OBD-II scanner vereist om de codes op te halen, kan het begrijpen van hoe DTC's werken u helpen problemen zelf te diagnosticeren en op te lossen. Met ingebouwde diagnostische leesfunctionaliteiten kan uw wagenparkmanagementsysteem u helpen de specifieke vrachtwagen DTC-codes te begrijpen die de storing veroorzaken. Dit betekent dat terwijl een chauffeur mogelijk alleen een waarschuwingslampje ziet, uw geïntegreerde wagenparkmanagementsoftware u de benodigde informatie kan verstrekken om het probleem aan te pakken. Het is cruciaal om geïnformeerd te blijven en de nodige actie te ondernemen om uw voertuig veilig en soepel te laten rijden.

Hoe Werken DTC-codes?

De voertuigdiagnosecode van uw wagenpark valt onder een gestandaardiseerd systeem dat elke monteur of technicus gemakkelijk kan interpreteren. Zodra een probleem wordt gedetecteerd in het ingebouwde diagnostische systeem, wordt een overeenkomstige DTC-code geactiveerd, die wordt weergegeven als waarschuwingslampjes of codes op het dashboard voor de chauffeur.

OBD-II

Het OBD-II (On-Board Diagnostics II) is het ingebouwde zelfdiagnostische systeem van een voertuig. Het heeft sensoren die informatie verzamelen van verschillende voertuigonderdelen om monteurs te helpen specifieke voertuigbedrijfsproblemen te lokaliseren. Het primaire doel van dit systeem is het identificeren en rapporteren van voertuigdefecten, van de motor tot emissiecontrolesystemen. Wanneer het ingebouwde diagnostische systeem een probleem detecteert, activeert het de overeenkomstige DTC, die verschijnt als een waarschuwingslampje of code op het dashboard voor de chauffeur. De DTC geeft vervolgens meer context over het probleem, waardoor monteurs de fout snel kunnen identificeren en oplossen. Om toegang te krijgen tot de informatie opgeslagen in het OBD-II systeem, moet een monteur een scanner aansluiten op de OBD-II poort. Dit stelt technici in staat om een gedetailleerd overzicht van het probleem te zien, waardoor ze de nodige reparatie of onderhoud accuraat kunnen bepalen.

Kritieke en Niet-kritieke Codes

DTC's worden geclassificeerd als kritiek of niet-kritiek op basis van de ernst van het probleem:

• Kritieke codes geven aan dat onmiddellijke actie noodzakelijk is. Dit zijn urgente en significante storingen die ernstige schade aan het voertuig kunnen veroorzaken of schade kunnen toebrengen aan de chauffeur of passagiers. De meeste codes die beginnen met "P" of "C" (zie hieronder) worden geïdentificeerd als kritieke systemen, zoals motoroververhitting, remfalen of brandstoflekkages.
• Niet-kritieke codes zijn minder ernstige problemen die de veiligheid en werking van het voertuig niet direct bedreigen. U moet uw voertuig echter nog steeds laten diagnosticeren of repareren om optimale prestaties en functionaliteit te waarborgen. Voorbeelden van niet-kritieke codes verwijzen naar emissieproblemen of interne systemen zoals de radio of airconditioning die comfort bieden.

Als onderdeel van uw wagenparkveiligheidsmanagementsysteem moet u uw chauffeurs trainen om waarschuwingslampjes nooit te negeren. Hoewel wagenpark managers mogelijk realtime diagnostische informatie kunnen benaderen via een DTC-scanner, moeten chauffeurs waarschuwingslampjes onmiddellijk melden aan de wagenpark manager of technicus voor veiligheid en voertuigonderhoud.

Hoe DTC-codes Lezen en Interpreteren

DTC-codes zijn vijf tekens lang en beginnen met een letter die het algemene probleemgebied van de storing aangeeft:

DTC-formaten

1. Elke code begint met een letter die het algemene probleemgebied van de storing aangeeft:
   • P - Aandrijflijn, inclusief de motor, transmissie en brandstofsystemen
   • C - Chassis, inclusief stuurinrichting, ophanging en remmen
   • B - Carrosserie, inclusief systemen in de auto, zoals airco
   • U - Netwerk, inclusief alle ingebouwde computersystemen
2. De tweede letter van de DTC-code geeft aan of de code standaard of fabrikantspecifiek is.
   • 0 geeft een standaardcode aan voor alle voertuigen
   • 1, 2 of 3 geeft een fabrikantspecifieke code aan, waarbij 2 en 3 relatief zeldzame gevallen zijn
3. De derde letter bepaalt het subsysteem:
   • 1 of 2 geeft een probleem aan met brandstof- of luchtmeting
   • 3 geeft een probleem aan met de ontsteking
   • 4 geeft een probleem aan met het emissiesysteem
   • 5 geeft een probleem aan met voertuigcontrole of snelheid
   • 6 geeft een probleem aan met computerschakelingen
   • 7 en 8 geven problemen aan met de transmissie
4. De vierde en vijfde letters in de code worden samen gelezen als tweecijferige nummers. Dus als u een code ziet die P0246 zegt, zou u het lezen als P-0-2-46. Dit stelt u in staat het specifieke probleem in uw voertuig te lokaliseren, waarbij het systeem en subsysteem worden aangegeven om te inspecteren en de hoofdoorzaak te identificeren.

Laten we het allemaal samenbrengen met een voorbeeld. Stel dat u een melding ontvangt op uw wagenparkmanagementsysteem dat een van uw voertuigen de DTC-code P0300 heeft geactiveerd:

• De letter P vertelt u onmiddellijk dat er iets mis is met de motor, transmissie of brandstof.
• 0 betekent dat het een standaard DTC-code is
• 3 identificeert de ontsteking als het probleem
• 00 verwijst naar de cilinders.

Vandaar dat de code P0300 de detectie van willekeurige of meervoudige cilindermisfires betekent (Willekeurige of Meervoudige Cilindervuren Gedetecteerd). Deze code gaat vaak vergezeld van aanvullende codes variërend van P0301 tot P0308, die specifiek de cilinders identificeren die de misfires ervaren. Hier is een standaard ECU-foutcodelijst:CodeProblemen�P0420 of P0430KatalysatorP0141ZuurstofsensorP0445 of P0446EVAP-systeemP0101LuchtstromingP0171 of P0174BrandstofverbruikC0221ABS/Wielsnelheidssensor

Hoe J1939 DTC's interpreteren

De codes zullen enigszins verschillen als u zware commerciële voertuigen of apparatuur bezit. J1939-codes zijn vier tekens lang, waarbij elk teken een systeem vertegenwoordigt dat, wanneer samen genomen, u naar het specifieke probleem voor uw voertuig wijst. Dit omvat:

• Suspect Parameter Number (SPN) vertegenwoordigt het algemene systeem dat wordt beïnvloed door de storing, overeenkomend met een standaard set nummers.
• Failure Mode Identifier (FMI) vertegenwoordigt de aard en het type van de fout.
• Occurrence Counter telt het aantal keren dat deze fout optreedt voor elke SPN.
• SPN Conversion Method (CM) vertegenwoordigt de byte-uitlijning voor de DTC-code.

Slotopmerkingen

Weten hoe diagnostische foutcodes (DTC's) correct te identificeren en interpreteren is essentieel om vertragingen in reparatietijd of extra kosten door verkeerde diagnose te voorkomen. Met de kennis verkregen in dit blogbericht en deel 2, zult u voertuigproblemen nauwkeuriger kunnen oplossen en langere bedrijfstijden voor uw voertuigen behalen.